Ενδοφλέβια Θρομβόλυση στο Οξύ Ισχαιμικό ΑΕΕ:Από τη Θεωρία στην Πράξη

Tσιβγούλης Γ., Μήτσογλου Α., Φλαμουρίδου Μ., Τσακαλδήμη Σ., Νταλός Π., Χαραλαμπόπουλος Κ., Μπουτζώνη Σ., Δελλαπόρτα Δ., Ταρτανής Α., Βαδικόλιας Κ., Ηλιόπουλος Ι., Πιπερίδου Χ.

Πανεπιστημιακή Νευρολογική Κλινική, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης

 

Περίληψη

Tα αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια (ΑΕΕ) αποτελούν επείγοντα ιατρικά περιστατικά με υψηλά ποσοστά θνητότητας, συνοδό μόνιμη αναπηρία και σημαντικό κοινωνικοοικονομικό κόστος. Η ενδοφλέβια θρομβόλυση μειστικό ενεργοποιητή του πλασμινογόνου αποτελεί την πλέον ενδεδειγμένη και αποτελεσματική θεραπευτική αντιμετώπιση του οξέος ισχαιμικού ΑΕΕ (ΙΑΕΕ). Η χορήγησή της εντός 3 ωρών από την εγκατάσταση του ΙΑΕΕ βελτιώνει σημαντικά τη συνολική έκβαση και αυξάνει τα ποσοστά λειτουργικής ανεξαρτησίας των ασθενών αυτών. Η θρομβολυτική θεραπεία πρέπει να χορηγείται όσο το δυνατόν συντομότερα από την εγκατάσταση της νευρολογικής συμπτωματολογίας του ασθενούς, προκειμένου να μειωθεί η έκταση της εγκεφαλικής βλάβης. Η αντιμετώπιση πρέπει να γίνεται σε Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας, σε Στεφανιαία Μονάδα ή Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Η πιο σημαντική επιπλοκή της θρομβόλυσης είναι η συμπτωματική ενδοκράνια αιμορραγία (ΣΕΑ), ο κίνδυνος της οποίας μπορεί να προληφθεί με τη σαφή τήρηση των κριτηρίων επιλογής ασθενών για θρομβόλυση καθώς και του προτεινόμενου αλγορίθμου ενεργειών κατά τη διάρκεια της θρομβόλυσης. Παρά την τεκμηριωμένη αποτελεσματικότητά της, η ενδοφλέβια θρομβόλυση τείνει να υποχρησιμοποιείται. Στην παρούσα ανασκόπηση περιγράφονται αναλυτικά τα δεδομένα από τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες κλινικές μελέτες και μελέτες φάσης IV, οι κατευθυντήριες οδηγίες εφαρμογής της ενδοφλέβιας θρομβόλυσης, οι σημαντικότερες επιπλοκές της και οι δυνατότητες πρόληψης και αντιμετώπισής τους, καθώς και οι εφαρμογές της ενδοφλέβιας θρομβόλυσης σε ειδικές υπο-ομάδες ασθενών (π.χ. υπερήλικες, ασθενείς με συνυπάρχουσα απόφραξη έσω καρωτίδας, ασθενείς με ΙΑΕΕ μικρής νευρολογικής βαρύτητας). Παρουσιάζονται επίσης τα τρέχοντα ερευνητικά στοιχεία για τη δυνατότητα εφαρμογής της σε συγκεκριμένες πληθυσμιακές ομάδες και πέραν του θεραπευτικού παραθύρου των 3 ωρών, για το ρόλο της νευροαπεικόνισης στη διαδικασία επιλογής των κατάλληλων υποψηφίων, καθώς και τα δεδομένα της ελληνικής πραγματικότητας, με στόχο την ευαισθητοποίηση κοινού και ειδικών πάνω στην αναγκαιότητα της ευρύτερης εφαρμογής της θρομβολυτικής αγωγής στη θεραπεία της οξείας εγκεφαλικής ισχαιμίας.

Λέξεις Κλειδιά: Ισχαιμικό Αγγειακό Εγκεφαλικό Επεισόδιο, Ενδοφλέβια Θρομβόλυση, Ιστικός Ενεργοποιητής του Πλασμινογόνου.

PDF (920KB)